Sağlık Politika Atölyesi'nde Ele Alınan "Sağlık Sisteminde Koordinasyon Çabaları" Kitap Bölümü Olarak Yayımlandı

Sağlık Politika Atölyesi'nin 11. buluşmasında "Sağlık Sisteminde Koordinasyon Çabaları" başlığıyla ele alınan konu, SASPAM Danışma Kurulu Üyesi Prof. Dr. Osman Hayran ve SASPAM Müdürü Prof. Dr. Sabahattin Aydın tarafından akademik bir çalışmaya dönüştürülmüştür. "Sağlık Hizmetleri Yönetiminde Koordinasyon" başlığını taşıyan kitap bölümü, Yönetimde Koordinasyon Uygulamaları kitabı içinde yayımlanmıştır.

Çalışma, yönetim işlevleri arasında merkezi bir konumda olan koordinasyon kavramını, sıklıkla karıştırıldığı kooperasyon, kolaborasyon ve entegrasyon kavramlarından kavramsal ve etimolojik düzeyde ayrıştırarak sağlık sistemlerindeki kalite ve verimlilik üzerindeki belirleyici rolünü ortaya koymuştur. Koordinasyonu yatay, dikey, örgütler arası ve işlevsel boyutlarıyla tanımlayan çalışma, kavramsal çerçevenin ötesine geçerek Türk sağlık sisteminin tarihsel dönüşüm sürecini bir koordinasyon deneyimi olarak okumuştur.

Bu çerçevede yapılan analiz, Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında farklı bakanlıklara bağlı hastanelerin tek çatı altında toplanması, kurumsal dirençlere rağmen 5283 sayılı Kanun’la gerçekleştirilen yapısal birleşme ve devamında parçalı kamu sigorta sistemlerinin 5510 sayılı Kanun ile Genel Sağlık Sigortası altında bütünleştirilmesi süreçleri üzerinden, Türkiye’nin sistem düzeyindeki koordinasyon kapasitesinin nasıl inşa edildiğini somut biçimde ortaya koymaktadır. e-Nabız, İlaç Takip Sistemi ve Ürün Takip Sistemi gibi dijital altyapılar bu yapısal dönüşümün bilgi akışı boyutunu tamamlarken, COVID-19 pandemi süreci tüm bu mekanizmaların sektörler arası iş birliği temelinde eş zamanlı olarak sınandığı kritik bir deneyim olarak aktarılmıştır. Düzensiz göçmenlere yönelik sağlık hizmetlerinin AB ve BM-IOM iş birlikleriyle örgütlenmesi ise koordinasyonun ulusal sınırların ötesindeki boyutunu gündeme taşımıştır.

Çalışma bu deneyimlerden hareketle koordinasyonun önündeki engelleri ve kolaylaştırıcı etkenleri yapısal, kurumsal ve ilişkisel boyutlarıyla analiz etmiş; sağlık sistemlerinde sürdürülebilir bir koordinasyon kültürünün inşası için politika ve yönetim düzeyinde uygulamaya dönük öneriler sunmuştur.