Course Detail
Course Detail
Course Description
| Course | Code | Semester | T+P (Hour) | Credit | ECTS |
|---|---|---|---|---|---|
| ERGOTERAPİ BİLİMİ VE FELSEFESİ | ERG2113402 | Güz Dönemi | 2+0 | 2 | 3 |
| Course Program | Pazartesi 19:30-20:15 Pazartesi 20:30-21:15 |
| Prerequisites Courses | |
| Recommended Elective Courses |
| Language of Course | Türkçe |
| Course Level | Lisans |
| Course Type | Programa Bağlı Seçmeli |
| Course Coordinator | Öğr.Gör. Halime AVUNÇ |
| Name of Lecturer(s) | Öğr.Gör. Emirhan KARAKUŞ |
| Assistant(s) | Arş. Gör. İbrahim ERARSLAN |
| Aim | Ergoterapi uygulamalarında önemli yere sahip olan kavramsal yaklaşımların ergoterapistler tarafından detaylı olarak incelenmesi ve pratik/akademik çalışmalarda kullanılabilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır. |
| Course Content | Bu ders; Ergoterapi bilimi ve felsefesin tarihçesi - I,Ergoterapi bilimi ve felsefesinin tarihçesi - II,Ergoterapi Bilimi ve Ergoterapiye uygulanışı,Sağlık ve iyi olma hali - Wellbeing,Kişisel bağlamların irdelenmesi,Okupasyonel Adaletsizlik, Okupasyonel Denge,Okupasyonel Yoksunluk, Okupasyonel Yabancılaşma,Occupational Apartheid, Occupational Marginalization,Dezavantajlı bireylerde ergoterapi bilimi ,Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - I,Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - II,Sosyal bağlamlarda Ergoterapi bilimi,Sağlıklı bireylerde Ergoterapi biliminin uygulanması,Ergoterapi Biliminde Güncel Konular ve Araştırmalar; konularını içermektedir. |
| Dersin Öğrenme Kazanımları | Teaching Methods | Assessment Methods |
| Ergoterapide bilimsel ve felsefi yönden önemli terim ve kavramları tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapi biliminin tarihçesinde mevcut felsefi kuramlar ve katkılarını tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapi teoriler, modelleri ve Ergoterapi biliminin gelişimi arasındaki ilişkiyi tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapide önemli kavramsal yaklaşımların Ergoterapi uygulamalarında yerini belirler. | 16, 9 | A, C |
| Teaching Methods: | 16: Soru - Cevap Tekniği , 9: Anlatım Yöntemi |
| Assessment Methods: | A: Klasik Yazılı Sınav, C: Çoktan Seçmeli Sınav |
Course Outline
| Order | Subjects | Preliminary Work |
|---|---|---|
| 1 | Ergoterapi bilimi ve felsefesin tarihçesi - I | 1. Hocking, C., & Clair, V. W. S. (2011). Occupational science: Adding value to occupational therapy. New Zealand Journal of Occupational Therapy, 58(1), 29-35. 2. Zemke, R., & Clark, F. (1996). Preface. In R. Zemke & F. Clark (Eds.), Occupational science: The evolving discipline (pp. vii-xviii). Philadelphia: F. A. Davis. |
| 2 | Ergoterapi bilimi ve felsefesinin tarihçesi - II | Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. |
| 3 | Ergoterapi Bilimi ve Ergoterapiye uygulanışı | 1. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). Carlton, Victoria: Blackwell. |
| 4 | Sağlık ve iyi olma hali - Wellbeing | 1. Wilcock, A. A. (2005). Occupational science: Bridging occupation and health. 2. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). Carlton, Victoria: Blackwell. |
| 5 | Kişisel bağlamların irdelenmesi | 1. Dickie, V., Cutchin, M. P., & Humphry, R. (2006). Occupation as transactional experience: A critique of individualism in occupational science. Journal of Occupational Science, 13(1), 83-93. 2. Kielhofner, G. (1977). Temporal adaptation: a conceptual framework for occupational therapy. American Journal of Occupational Therapy. |
| 6 | Okupasyonel Adaletsizlik, Okupasyonel Denge | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Wagman, P., Håkansson, C., & Björklund, A. (2012). Occupational balance as used in occupational therapy: A concept analysis. Scandinavian journal of occupational therapy, 19(4), 322-327. |
| 7 | Okupasyonel Yoksunluk, Okupasyonel Yabancılaşma | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. |
| 8 | Occupational Apartheid, Occupational Marginalization | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. |
| 9 | Dezavantajlı bireylerde ergoterapi bilimi | Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. |
| 10 | Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - I | 1. Whitney, R. (2019). The Occupational Profile as a Guide to Clinical Reasoning in Early Intervention: A Detective’s Tale. Continuing Education Article. Article code CEA0419| April. |
| 11 | Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - II | 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. |
| 12 | Sosyal bağlamlarda Ergoterapi bilimi | 1. Whiteford, G. E., & Hocking, C. (Eds.). (2011). Occupational science: Society, inclusion, participation. 2. Rowles, G. D. (2008). Place in occupational science: A life course perspective on the role of environmental context in the quest for meaning. Journal of Occupational Science, 15(3), 127-135. |
| 13 | Sağlıklı bireylerde Ergoterapi biliminin uygulanması | 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. 3. Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. 4. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| 14 | Ergoterapi Biliminde Güncel Konular ve Araştırmalar | 1. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| Resources |
| Öğrencilere ders notu verilecektir. 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. 3. Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. 4. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| 1. Occupational Therapy and Occupational Science (1st ed.). by Doris Pierce PhD OTR/L FAOTA 2. Occupational Science: Society, Inclusion, Participation Gail E. Whiteford (Editor), Clare Hocking (Editor) 3. Hart, C. (2020). The Whole of the Moon: How Our Occupational Lens Helps or Hinders Our Exploration of the Dark Side of Occupation. 4. Christiansen CH, Baum CM. Occupational Therapy Performance, Participation, and Well Being, Slack Incorporated, 2005. 5. Hocking, C., & Clair, V. W. S. (2011). Occupational science: Adding value to occupational therapy. New Zealand Journal of Occupational Therapy, 58(1), 29-35. 6. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). 7. Yazdani, F., & Bonsaksen, T. (2017). Introduction to the Model of Occupational Wholeness. ErgoScience, 12(1). 8. Wilcock, A. A. (2005). Occupational science: Bridging occupation and health. 9. Dickie, V., Cutchin, M. P., & Humphry, R. (2006). Occupation as transactional experience: A critique of individualism in occupational science. Journal of Occupational Science, 13(1), 83-93. 10. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 11. Wagman, P., Håkansson, C., & Björklund, A. (2012). Occupational balance as used in occupational therapy: A concept analysis. Scandinavian journal of occupational therapy, 19(4), 322-327. 12. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. 13. Whitney, R. (2019). The Occupational Profile as a Guide to Clinical Reasoning in Early Intervention: A Detective’s Tale. Continuing Education Article. Article code CEA0419| April. |
Course Contribution to Program Qualifications
| Course Contribution to Program Qualifications | |||||||
| No | Program Qualification | Contribution Level | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |||
| 1 | PY-1. Ergoterapi alanındaki güncel temel, kuramsal ve uygulamalı bilimsel bilgiye, bilgi teknolojilerini ve kaynaklarını kullanarak ulaşmayı bilir; bu bilginin doğruluğu, güvenirliği ve geçerliğini değerlendirir. | X | |||||
| 2 | PY-2. Bireyler ve topluluklar için, aktivite ve katılım açısından doğru değerlendirme yöntemlerini kullanır, terapiyi planlayarak kanıta dayalı ergoterapi teori ve temelleri kapsamında uygular. | X | |||||
| 3 | PY-3. Kişinin günlük yaşam, üretim, boş zaman aktiviteleri ve görevleriyle ilgili doğasını, ihtiyaçlarını, bunlarla ilgili performansını, aktivite ile sağlık ve iyi olma hali arasındaki ilişkiyi açıklar. | X | |||||
| 4 | PY-4. Aktivite ve katılım kısıtlılıklarını yorumlayıp, önleme, rehabilitasyon ve tedavide aktiviteleri kullanarak kişi merkezli olarak çalışır. | X | |||||
| 5 | PY-5. Bağımsız olarak mesleki, akademik çalışmalarını etkin ve etik biçimde yürütür, disiplin içi ve disiplinler arası bağımsız ve aktif çalışabilme becerisine sahiptir. | X | |||||
| 6 | PY-6. Toplumsal sorumluluk bilinci çerçevesinde ergoterapi bilimi ile ilişkili konularda araştırma, proje ve etkinliklerde ihtiyaç belirler, ilişkili araştırma sorularını oluşturur, bağımsız araştırır ve yaşam boyu öğrenmeyi sürdürür. | X | |||||
| 7 | PY-7. Yaşam boyu yeni koşullara uyum, öğrenme, yeni fikirler geliştirebilme, kaliteye önem verme özelliklerini benimseyerek bilgi kaynaklarını etkin bir biçimde kullanır. | X | |||||
| 8 | PY-8. Kişisel ve mesleki öğrenme gereksinimlerini belirler, en az bir yabancı dil öğrenerek, yaşam boyu öğrenmeye ilişkin olumlu bir tutum geliştirir ve öğrendiğini sergiler. | ||||||
| 9 | PY-9. Ergoterapi alanı ile ilgili bilişim ve iletişim teknolojilerini kullanıp sözel ve yazılı iletişim kurarak kendini etkin ifade eder. | X | |||||
| 10 | PY-10. Ergoterapinin geliştirilmesinde birey olarak alanını ilgilendiren yasal mevzuata, bilimsel ve mesleki etik değerlere uygun davranır; danışan haklarını gözeterek mesleki performansının gerektirdiği sorumluluklarını yerine getirir, mesleki haklarını korur ve savunur. | X | |||||
Assessment Methods
| Contribution Level | Absolute Evaluation | |
| Rate of Midterm Exam to Success | 40 | |
| Rate of Final Exam to Success | 60 | |
| Total | 100 | |
| ECTS / Workload Table | ||||||
| Activities | Number of | Duration(Hour) | Total Workload(Hour) | |||
| Ders Saati | 14 | 2 | 28 | |||
| Rehberli Problem Çözme | 0 | 0 | 0 | |||
| Problem Çözümü / Ödev / Proje / Rapor Tanzimi | 0 | 0 | 0 | |||
| Okul Dışı Diğer Faaliyetler | 0 | 0 | 0 | |||
| Proje Sunumu / Seminer | 0 | 0 | 0 | |||
| Kısa Sınav (QUİZ) ve Hazırlığı | 0 | 0 | 0 | |||
| Ara Sınav ve Hazırlığı | 7 | 2 | 14 | |||
| Genel Sınav ve Hazırlığı | 14 | 3 | 42 | |||
| Performans Görevi, Bakım Planı | 0 | 0 | 0 | |||
| Total Workload(Hour) | 84 | |||||
| Dersin AKTS Kredisi = Toplam İş Yükü (Saat)/30*=(84/30) | 3 | |||||
| ECTS of the course: 30 hours of work is counted as 1 ECTS credit. | ||||||
Detail Informations of the Course
Course Description
| Course | Code | Semester | T+P (Hour) | Credit | ECTS |
|---|---|---|---|---|---|
| ERGOTERAPİ BİLİMİ VE FELSEFESİ | ERG2113402 | Güz Dönemi | 2+0 | 2 | 3 |
| Course Program | Pazartesi 19:30-20:15 Pazartesi 20:30-21:15 |
| Prerequisites Courses | |
| Recommended Elective Courses |
| Language of Course | Türkçe |
| Course Level | Lisans |
| Course Type | Programa Bağlı Seçmeli |
| Course Coordinator | Öğr.Gör. Halime AVUNÇ |
| Name of Lecturer(s) | Öğr.Gör. Emirhan KARAKUŞ |
| Assistant(s) | Arş. Gör. İbrahim ERARSLAN |
| Aim | Ergoterapi uygulamalarında önemli yere sahip olan kavramsal yaklaşımların ergoterapistler tarafından detaylı olarak incelenmesi ve pratik/akademik çalışmalarda kullanılabilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır. |
| Course Content | Bu ders; Ergoterapi bilimi ve felsefesin tarihçesi - I,Ergoterapi bilimi ve felsefesinin tarihçesi - II,Ergoterapi Bilimi ve Ergoterapiye uygulanışı,Sağlık ve iyi olma hali - Wellbeing,Kişisel bağlamların irdelenmesi,Okupasyonel Adaletsizlik, Okupasyonel Denge,Okupasyonel Yoksunluk, Okupasyonel Yabancılaşma,Occupational Apartheid, Occupational Marginalization,Dezavantajlı bireylerde ergoterapi bilimi ,Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - I,Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - II,Sosyal bağlamlarda Ergoterapi bilimi,Sağlıklı bireylerde Ergoterapi biliminin uygulanması,Ergoterapi Biliminde Güncel Konular ve Araştırmalar; konularını içermektedir. |
| Dersin Öğrenme Kazanımları | Teaching Methods | Assessment Methods |
| Ergoterapide bilimsel ve felsefi yönden önemli terim ve kavramları tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapi biliminin tarihçesinde mevcut felsefi kuramlar ve katkılarını tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapi teoriler, modelleri ve Ergoterapi biliminin gelişimi arasındaki ilişkiyi tanımlar. | 16, 9 | A, C |
| Ergoterapide önemli kavramsal yaklaşımların Ergoterapi uygulamalarında yerini belirler. | 16, 9 | A, C |
| Teaching Methods: | 16: Soru - Cevap Tekniği , 9: Anlatım Yöntemi |
| Assessment Methods: | A: Klasik Yazılı Sınav, C: Çoktan Seçmeli Sınav |
Course Outline
| Order | Subjects | Preliminary Work |
|---|---|---|
| 1 | Ergoterapi bilimi ve felsefesin tarihçesi - I | 1. Hocking, C., & Clair, V. W. S. (2011). Occupational science: Adding value to occupational therapy. New Zealand Journal of Occupational Therapy, 58(1), 29-35. 2. Zemke, R., & Clark, F. (1996). Preface. In R. Zemke & F. Clark (Eds.), Occupational science: The evolving discipline (pp. vii-xviii). Philadelphia: F. A. Davis. |
| 2 | Ergoterapi bilimi ve felsefesinin tarihçesi - II | Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. |
| 3 | Ergoterapi Bilimi ve Ergoterapiye uygulanışı | 1. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). Carlton, Victoria: Blackwell. |
| 4 | Sağlık ve iyi olma hali - Wellbeing | 1. Wilcock, A. A. (2005). Occupational science: Bridging occupation and health. 2. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). Carlton, Victoria: Blackwell. |
| 5 | Kişisel bağlamların irdelenmesi | 1. Dickie, V., Cutchin, M. P., & Humphry, R. (2006). Occupation as transactional experience: A critique of individualism in occupational science. Journal of Occupational Science, 13(1), 83-93. 2. Kielhofner, G. (1977). Temporal adaptation: a conceptual framework for occupational therapy. American Journal of Occupational Therapy. |
| 6 | Okupasyonel Adaletsizlik, Okupasyonel Denge | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Wagman, P., Håkansson, C., & Björklund, A. (2012). Occupational balance as used in occupational therapy: A concept analysis. Scandinavian journal of occupational therapy, 19(4), 322-327. |
| 7 | Okupasyonel Yoksunluk, Okupasyonel Yabancılaşma | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. |
| 8 | Occupational Apartheid, Occupational Marginalization | 1. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 2. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. |
| 9 | Dezavantajlı bireylerde ergoterapi bilimi | Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. |
| 10 | Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - I | 1. Whitney, R. (2019). The Occupational Profile as a Guide to Clinical Reasoning in Early Intervention: A Detective’s Tale. Continuing Education Article. Article code CEA0419| April. |
| 11 | Okupasyonel Profil Oluşturma Yöntemleri - II | 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. |
| 12 | Sosyal bağlamlarda Ergoterapi bilimi | 1. Whiteford, G. E., & Hocking, C. (Eds.). (2011). Occupational science: Society, inclusion, participation. 2. Rowles, G. D. (2008). Place in occupational science: A life course perspective on the role of environmental context in the quest for meaning. Journal of Occupational Science, 15(3), 127-135. |
| 13 | Sağlıklı bireylerde Ergoterapi biliminin uygulanması | 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. 3. Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. 4. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| 14 | Ergoterapi Biliminde Güncel Konular ve Araştırmalar | 1. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| Resources |
| Öğrencilere ders notu verilecektir. 1. Akı, E., Özkan, E. (2020). Ergoterapiye Giriş. Ankara: Hipokrat Yayıncılık. 2. Bumin, G., Akel, B. S., & Öksüz, Ç. (2019). Ergoterapi teoriler, modeller ve uygulama yaklaşımları (1. baskı). Hipokrat Kitabevi. 3. Acar, S., & Tekin, Y. (2021). Ergoterapi kuramları ve uygulama modelleri (1. baskı). Pelikan Yayıncılık. 4. Hussey, S. M., Sabonis-Chafee, B., & O'Brien, J. C. (2007). Introduction to occupational therapy. Elsevier Health Sciences TW. |
| 1. Occupational Therapy and Occupational Science (1st ed.). by Doris Pierce PhD OTR/L FAOTA 2. Occupational Science: Society, Inclusion, Participation Gail E. Whiteford (Editor), Clare Hocking (Editor) 3. Hart, C. (2020). The Whole of the Moon: How Our Occupational Lens Helps or Hinders Our Exploration of the Dark Side of Occupation. 4. Christiansen CH, Baum CM. Occupational Therapy Performance, Participation, and Well Being, Slack Incorporated, 2005. 5. Hocking, C., & Clair, V. W. S. (2011). Occupational science: Adding value to occupational therapy. New Zealand Journal of Occupational Therapy, 58(1), 29-35. 6. Clark, F. A., Jackson, J., & Carlson, M. (2004). Occupational science, occupational therapy and evidence-based practice: What the Well Elderly Study has taught us. In M. Molineux, (Ed.), Occupation for occupational therapists (pp. 200-218). 7. Yazdani, F., & Bonsaksen, T. (2017). Introduction to the Model of Occupational Wholeness. ErgoScience, 12(1). 8. Wilcock, A. A. (2005). Occupational science: Bridging occupation and health. 9. Dickie, V., Cutchin, M. P., & Humphry, R. (2006). Occupation as transactional experience: A critique of individualism in occupational science. Journal of Occupational Science, 13(1), 83-93. 10. Hammell, K. R. W., & Beagan, B. (2017). Occupational injustice: A critique: L’injustice occupationnelle: une critique. Canadian Journal of Occupational Therapy, 84(1), 58-68. 11. Wagman, P., Håkansson, C., & Björklund, A. (2012). Occupational balance as used in occupational therapy: A concept analysis. Scandinavian journal of occupational therapy, 19(4), 322-327. 12. Durocher, E., Gibson, B. E., & Rappolt, S. (2014). Occupational justice: A conceptual review. Journal of Occupational Science, 21(4), 418-430. 13. Whitney, R. (2019). The Occupational Profile as a Guide to Clinical Reasoning in Early Intervention: A Detective’s Tale. Continuing Education Article. Article code CEA0419| April. |
Course Contribution to Program Qualifications
| Course Contribution to Program Qualifications | |||||||
| No | Program Qualification | Contribution Level | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |||
| 1 | PY-1. Ergoterapi alanındaki güncel temel, kuramsal ve uygulamalı bilimsel bilgiye, bilgi teknolojilerini ve kaynaklarını kullanarak ulaşmayı bilir; bu bilginin doğruluğu, güvenirliği ve geçerliğini değerlendirir. | X | |||||
| 2 | PY-2. Bireyler ve topluluklar için, aktivite ve katılım açısından doğru değerlendirme yöntemlerini kullanır, terapiyi planlayarak kanıta dayalı ergoterapi teori ve temelleri kapsamında uygular. | X | |||||
| 3 | PY-3. Kişinin günlük yaşam, üretim, boş zaman aktiviteleri ve görevleriyle ilgili doğasını, ihtiyaçlarını, bunlarla ilgili performansını, aktivite ile sağlık ve iyi olma hali arasındaki ilişkiyi açıklar. | X | |||||
| 4 | PY-4. Aktivite ve katılım kısıtlılıklarını yorumlayıp, önleme, rehabilitasyon ve tedavide aktiviteleri kullanarak kişi merkezli olarak çalışır. | X | |||||
| 5 | PY-5. Bağımsız olarak mesleki, akademik çalışmalarını etkin ve etik biçimde yürütür, disiplin içi ve disiplinler arası bağımsız ve aktif çalışabilme becerisine sahiptir. | X | |||||
| 6 | PY-6. Toplumsal sorumluluk bilinci çerçevesinde ergoterapi bilimi ile ilişkili konularda araştırma, proje ve etkinliklerde ihtiyaç belirler, ilişkili araştırma sorularını oluşturur, bağımsız araştırır ve yaşam boyu öğrenmeyi sürdürür. | X | |||||
| 7 | PY-7. Yaşam boyu yeni koşullara uyum, öğrenme, yeni fikirler geliştirebilme, kaliteye önem verme özelliklerini benimseyerek bilgi kaynaklarını etkin bir biçimde kullanır. | X | |||||
| 8 | PY-8. Kişisel ve mesleki öğrenme gereksinimlerini belirler, en az bir yabancı dil öğrenerek, yaşam boyu öğrenmeye ilişkin olumlu bir tutum geliştirir ve öğrendiğini sergiler. | ||||||
| 9 | PY-9. Ergoterapi alanı ile ilgili bilişim ve iletişim teknolojilerini kullanıp sözel ve yazılı iletişim kurarak kendini etkin ifade eder. | X | |||||
| 10 | PY-10. Ergoterapinin geliştirilmesinde birey olarak alanını ilgilendiren yasal mevzuata, bilimsel ve mesleki etik değerlere uygun davranır; danışan haklarını gözeterek mesleki performansının gerektirdiği sorumluluklarını yerine getirir, mesleki haklarını korur ve savunur. | X | |||||
Assessment Methods
| Contribution Level | Absolute Evaluation | |
| Rate of Midterm Exam to Success | 40 | |
| Rate of Final Exam to Success | 60 | |
| Total | 100 | |